Huis Doorn

In mei 1920 betrok ex-keizer Wilhelm II van Duitsland Huis Doorn. Duitsland had de Eerste Wereldoorlog verloren en op 9 november 1918 was de republiek uitgeroepen. De keizer bevond zich die dag bij zijn troepen in Spa in België. Hij kon zijn eigen land niet meer in en de geallieerden wilden hem arresteren en berechten voor oorlogsmisdaden. De enige uitweg voor Wilhelm was naar een neutraal land vertrekken en dus vroeg Wilhelm asiel aan in Nederland. Dat werd door de Nederlandse regering toegestaan op voorwaarde dat hij zich niet meer met politiek zou inlaten. Wilhelm woonde eerst in Kasteel Amerongen, waar hij ook officieel afstand deed van de Duitse troon, en kocht in 1919 uit eigen middelen Huis Doorn. Hij liet de oprijlaan van de Dorpsstraat verleggen naar de rustigere Langbroekerweg waar een poortgebouw in Hollandse neo-renaissancestijl werd neergezet. Het kasteel werd ingericht met objecten uit zijn paleizen in Berlijn en Potsdam. Deze inboedel kwam in 59 treinwagons naar Nederland. Wilhelm bewoonde Huis Doorn met zijn echtgenote Augusta Victoria van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg maar zij was al ernstig ziek en overleed na een jaar. Met groot ceremonieel vertoon werd zij per trein naar Potsdam gebracht, waar ze haar laatste rustplaats vond in de 'antieke tempel'. Wilhelm hertrouwde al snel en leefde daarna met zijn tweede vrouw prinses Hermine van Schönaich-Carolath op het kasteel, tot zijn eigen overlijden op het landgoed in juni 1941. Opmerkelijk is dat Wilhelm een grote passie voor houthakken ontwikkelde en vrijwel dagelijks was hij bezig met bomen omhakken en in stukken zagen. Na verscheidene jaren was het landgoed hierdoor grotendeels ontbost. Tegenwoordig is daar echter niet veel meer van te zien doordat het bos op het landgoed zich weer hersteld heeft. Het Huis Doorn zelf bevatte in Wilhelms periode onder andere schilderstukken van Frederik de Grote, veldslagen en parades, portretten van hemzelf, gobelins van Marie-Antoinette, een goud gedecoreerde toiletpot en meer. Na het overlijden van Wilhelm II werd zijn stoffelijk overschot in een grootse uitvaart naar de kapel gebracht, nabij het poortgebouw. Zijn uitvaart werd, tegen de wil van de ex-keizer in, ook bijgewoond door vertegenwoordigers van het Duitse nazi-regime dat sinds 1940 Nederland bezet hield. In het park van Huis Doorn werd later onder leiding van de Berlijnse architect E. Kiessling een mausoleum gebouwd, naar een ontwerp van Wilhelm zelf, waarin Wilhelm II tot op heden nog altijd ligt opgebaard. De wens van Wilhelm was om na herstel van de monarchie in Duitsland bij zijn overige verwanten in Potsdam te worden bijgezet maar aangezien dat nooit is gebeurd blijft zijn lichaam in Doorn.
(C) Jorrit de Jager 2020